Kennisbank

Voordelen en nadelen van beleggen

Beleggen is de laatste jaren enorm populair geworden. Veel mensen doen het om hun geld te laten renderen, of in ieder geval niet te verliezen. Maar beleggen brengt ook risico's met zich mee. In dit blogartikel bespreken we de voordelen en nadelen van beleggen. Voordelen van beleggen Dat veel mensen beginnen met beleggen is natuurlijk niet zomaar. Beleggen brengt namelijk een aantal voordelen met zich mee. De belangrijkste voordelen zijn hieronder voor je op een rijtje gezet: Geld verdienen Het aller belangrijkste voordeel is dat je geld kunt verdienen met beleggen. Voor je gaat beleggen is het natuurlijk wel belangrijk om te weten in welke producten je moet gaan beleggen. Ook moet je je goed inlezen en kijken welke strategie bij je past. Wil je bijvoorbeeld zelf gaan beleggen of laat je het door een externe partij doen? Door een externe partij het te laten doen, verdien je een passief inkomen. Onder passief inkomen wordt inkomen verstaan dat niet direct in relatie staat tot jouw arbeid. Je verdiend dus geld, zonder dat je er zelf tijd of moeite in hoeft te steken. Het voordeel hiervan is dat je zelf geen kennis of tijd hoeft te hebben om te gaan beleggen, en wel vermogen kunt opbouwen. Geld beschermen tegen inflatie Daarnaast is beleggen ook een goede manier om je geld te beschermen tegen inflatie. Als je geld belegt in tegen inflatie beschermde beleggingsproducten, zoals vastgoed, dan zal de waarde van je belegging in de meeste gevallen stijgen. Dit betekent dat je koopkracht toeneemt. De koopkracht geeft aan hoeveel je kunt kopen. Als de inflatie stijgt, gaan de prijzen omhoog, waardoor je koopkracht omlaag gaat. Je kunt immers voor het zelfde bedrag/loon minder kopen. Door te beleggen kun je je vermogen toch laten groeien en dus je koopkracht op peil houden. Rendement-op-rendement effect Een ander aantrekkelijk voordeel van beleggen kan het rendement-op-rendement effect zijn, indien je belegt met een lange looptijd. Het rendement-op-rendement effect is een manier om je vermogen exponentieel toe te laten nemen, door je behaalde rendement te herbeleggen. Je legt dus geld in en naarmate je er langer mee rolt, hoe meer eraan blijft plakken. Hoe groter het rendement, hoe groter het effect op het totaal zal zijn. Aan de hand van een rekenvoorbeeld wordt het rendement-op-rendement effect misschien duidelijker. Voorbeeld: Stel je gaat beleggen met €100 euro en je gemiddelde jaarlijkse winst is 5%. Dan levert het rendement-op-rendement effect je het volgende op. Jaar Vermogen 1 €100,- 2 €105,- 3 €110,25 4 €115,76 5 €121,55   In het bovenstaande voorbeeld zie je dus dat je rendement-op-rendement kunt maken. Ook zie je dat naarmate je belegt met een langere looptijd, je vermogen steeds meer waard wordt. Fiscaal aantrekkelijk In sommige gevallen kan beleggen ook fiscaal aantrekkelijk zijn. Er zijn bepaalde beleggingen, zoals vastgoedbeleggingen, die in sommige landen fiscaal vriendelijk zijn. Dit betekent dat je minder belasting hoeft te betalen over de winsten die je maakt met beleggen. Dit is echter wel iets waar je goed over na moet denken, want in sommige gevallen kan beleggen ook fiscaal nadelig zijn. Nadelen van beleggen Beleggen kent echter ook wat nadelen. De belangrijkste nadelen van beleggen zijn hieronder op een rijtje gezet: Risico Het belangrijkste nadeel is het risico dat je loopt. Beleggen betekent namelijk dat je geld inzet op iets wat waarde kan kwijtraken. Dit betekent dat je mogelijk minder geld terugkrijgt dan waar je mee begonnen bent. Des te hoger je kans op een hoog rendement, des te hoger het risico is dat je loopt. Dek ten alle tijden om je risico te beperken, je risico’s af. Ook door je beleggingen te spreiden, kun je je risico verminderen. Je kunt je beleggingen bijvoorbeeld spreiden door je geld te investeren in verschillende aandelen en niet alles in te zetten op één aandeel. Ook door het investeren in verschillende beleggingsproducten kun je spreiding in je portefeuille creëren. Onthoud wel: beleggen brengt ten alle tijden risico met zich mee. Je kan namelijk nooit 100% kans hebben op winst. Tijdrovend Daarnaast is beleggen ook tijdrovend. Zo moet je je goed verdiepen in de markt, moet je je verdiepen in verschillende beleggingsproducten en je moet continue up to date blijven met verschillende trends in de markt. Voor je gaat beleggen dien je dus uitgebreid onderzoek uit te voeren, wat veel tijd kost. Als je niet voldoende tijd steekt in het opbouwen van je beleggingen, loop je het risico dat je verlies maakt. Emotioneel belastend Tenslotte is beleggen ook emotioneel belastend. Als je geld verliest door een belegging, kan dit ernstige gevolgen hebben voor je emotionele welzijn. Zo kunnen mensen door hele grote verliezen emotioneel helemaal naar de grond gaan. Zij kunnen bijvoorbeeld angst, paniek of mentale pijn ervaren. Om dit te voorkomen is het belangrijk om je risico ten alle tijden af te dekken. Door je risico af te dekken, kun je wel verlies maken, maar tot op zekere hoogte.   Er zijn dus zowel voordelen en nadelen van beleggen. Het is belangrijk om deze voordelen en nadelen van beleggen in ogenschouw te nemen voordat je besluit om te beleggen. Alleen door bewust te zijn van de risico's die je loopt, kun je ervoor zorgen dat je beleggingen zo veilig mogelijk zijn. Als je er echter voor openstaat om het risico te nemen, kan beleggen een geweldige manier zijn om geld te verdienen. Het is belangrijk om te onthouden dat beleggen nooit zonder risico is, dus wees voorzichtig met je geld. Weeg voor je begint met beleggen de voordelen van beleggen op tegen de nadelen en maak dan een beslissing.

12 May 2022 Lees verder

Waarom hebben obligaties een kredietrating?

Waarom hebben obligaties een kredietrating? Om deze vraag te kunnen beantwoorden is het eerst handig om te weten wat een kredietrating precies is. Wat is een kredietrating? De term kredietrating verwijst naar een gekwantificeerde beoordeling over de kredietwaardigheid van een kredietnemer, in de vorm van een rapportcijfer. Een kredietwaardigheid kan worden toegekend aan elke entiteit die geld wil lenen. Dit kan een persoon, een bedrijf, een staat, een provinciale autoriteit of een soevereine regering zijn. Waar gebruik je een kredietrating voor? Je weet nu wat een kredietrating is, maar waar gebruik je een kredietrating voor? Een kredietrating wordt gebruikt om te kunnen bepalen of een kredietnemer is goedgekeurd voor krediet, evenals de rentevoet waartegen het zal worden terugbetaald. Er wordt dus bepaald aan de hand van de kredietrating of de lener bereid en in staat zal zijn om de lening (inclusief rente) terug te kunnen betalen, binnen de grenzen van de overeenkomst, zonder in gebreke te treden. Je kunt dus aan de hand van deze rating bepalen of je met een persoon of bedrijf zaken wilt doen. Banken daarentegen gebruiken deze rating weliswaar om te bepalen of ze wel of geen krediet willen verstrekken aan een bepaalde entiteit. Hoe werkt een kredietrating? Een kredietrating wordt dus gebruikt om te beoordelen of je dus wel of niet krediet wil verstrekken aan bijvoorbeeld een particulier of partij. Er zijn twee verschillende soorten kredietrating. Zo is er een korte termijn kredietrating, deze rating weerspiegelt de kans dat een kredietnemer binnen één jaar in gebreke blijft. Deze type rating is tegenwoordig de norm. Daarnaast is er ook een lange termijn kredietrating, deze rating weerspiegelt de kans dat kredietnemer op een bepaald  moment in de lange toekomst in gebreke blijft. Bepaling kredietrating De kredietwaardigheid van een kredietnemer kan dus bepaald worden op lange en op korte termijn, maar hoe wordt de kredietwaardigheid precies bepaald? Om de kredietwaardigheid te bepalen, wordt voornamelijk het FICO-kredietscoremodel gebruikt. Het FICO-model is het meest gebruikte kredietscoremodel. FICO staat voor Fair Isaac Corporation, die het FICO-algoritme voor kredietscores heeft ontwikkeld. Het algoritme die de FICO-score bepaald is door de jaren heen al een aantal keer veranderd, maar de factoren die meewegen en het algoritme bepalen, blijven doorgaans wel steeds hetzelfde. Factoren van invloed FICO verzamelt en beoordeelt krediet- en leninginformatie van de drie grootste kredietbureaus en verspreid deze informatie onder banken, kredietverstrekkers en creditcardbedrijven. FICO biedt ook kredietscores aan individuele consumenten. De FICO-score die de kredietwaardigheid van een persoon bepaald, bestaat uit vijf factoren, samen met de respectievelijke gewichten die aan elk ervan gekoppeld zijn. De vijf factoren die inbegrepen zijn, met het bijbehorende wegingspercentage, zijn als volgt: Betaalgeschiedenis (35%) Schulden (30%) Lengte kredietgeschiedenis (15%) Nieuw tegoed (10%) Soorten krediet (10%) Uitvoering Het is nu duidelijk dat de kredietwaardigheid kan worden berekend aan de hand van de FICO-score. Wat je misschien nog niet weet is dat de kredietwaardigheid wordt bepaald door onafhankelijke ratingbureaus. Waarom? Omdat ratingbureaus een evenwichtige objectieve kijk hebben op de financiële situatie van de kredietnemer en geen belang hebben bij een andere uitkomst. Een lening verstrekkende partij zal er namelijk ten alle tijden naar streven om een hoge kredietrating te hebben, omdat dit een grote impact heeft op de rentarieven die door kredietverstrekkers worden kunnen worden aangeleverd. Wat is een goede kredietrating? De kredietrating aan de hand van het FICO-scoremodel, heeft een minimum score van 300 en een maximum score van 850. Bij een score van 300 is er sprake van een zeer slecht krediet. Dit vormt een hoog risico voor kredietverstrekkers. Kredietscores boven de 600 worden over het algemeen als redelijk voldoende beschouwd. Kredietratings tussen de 300 en 600 zijn dus zwak en onvoldoende. Bij een kredietscore van boven de 720 is de kredietscore goed. Conclusie De kredietrating is een beoordeling over de kredietwaardigheid van een kredietnemer. Waarom hebben obligaties een kredietrating? Dit is om te kunnen bepalen of een kredietnemer in staat is om het krediet van de obligatielening, plus de daarbij ingestelde rentevoet, kan terugbetalen.  

19 Apr 2022 Lees verder

Wat is het verschil tussen aandelen en obligaties?

Wat is het verschil tussen aandelen en obligaties? Veel mensen die starten beleggen stellen zich deze vraag. Dat veel mensen zich deze vraag stellen is niet gek als je bedenkt dat aandelen en obligaties, twee van de meest voorkomende manieren zijn om kapitaal aan te trekken. Ook voor bedrijven is dit het geval. Voor beleggers die op zoek zijn naar inkomsten is zowel het investeren in (preferente) aandelen als in obligaties, goed geschikt. Voor je kiest waarin je zou willen investeren, is het belangrijk om te weten wat de overeenkomsten en wat de verschillen tussen deze twee effecten zijn. Ook is het belangrijk te weten wat beiden effecten precies inhouden. We beginnen daarom eerst met het uitleggen van de definities van aandelen en obligaties. Wat zijn aandelen? Laten we beginnen bij aandelen. Wat zijn aandelen nou precies? Aandelen zijn eigendomsbelangen in beursgenoteerde bedrijven. Bij het hebben van een aandeel van een bedrijf, wordt je een stukje eigenaar, waardoor je recht hebt op een deel van de winst van het bedrijf. Er zijn twee soorten aandelen die een belegger kan bezitten, namelijk gewone aandelen of preferente aandelen. Aandeelhouders van gewone aandelen kunnen een raad van bestuur kiezen en stemmen over het bedrijfsbeleid, maar staan op het gebied van uitbetaling van dividenden en andere betalingen, wel lager in de keten dan eigenaren met preferente aandelen. Preferente aandeelhouders hebben voorrang op uitbetaling van dividenden. Gewone aandeelhouders worden dus pas uitbetaald nadat de preferente aandeelhouders hun dividend uitgekeerd hebben gekregen. Ook wanneer een bedrijf geliquideerd wordt, hebben preferente aandeelhouders eerst rechten op bedrijfsactiva, voordat de gewone aandeelhouders dat hebben. Aan de andere kant hebben preferente aandeelhouders vaak beperkte rechten als het gaat om rechten binnen het bedrijf, zoals bijvoorbeeld het hebben van geen stemrecht. Wat zijn obligaties? Obligaties zijn een vastrentend instrument die een lening vertegenwoordigen, gedaan door investeerders aan kredietnemers. Meestal zijn dit bedrijven of overheidsinstanties. Obligaties hebben het kenmerk dat de uiteindelijke betalingen worden gegarandeerd door de kredietnemer. In tegenstelling tot aandelen, hebben obligaties geen aandelen of stemrechten in het bedrijf. De belegger ontvangt alleen rente en de hoofdsom van de obligatie, ongeacht hoe goed het bedrijf presteert op de markt. Je zou dus kunnen stellen dat het investeren in obligaties minder risico met zich meebrengt, dan investeren in aandelen. Dit omdat je inkomsten niet afhankelijk zijn van de prestaties van een bepaald bedrijf. Belangrijke overeenkomsten tussen aandelen en obligaties Rentegevoeligheid De eerste overeenkomst tussen aandelen en obligaties is dat beiden rentegevoelig zijn. Indien de rente omhoog gaat, daalt de waarde van de aandelen en obligaties. Deze daling komt omdat bij een stijgende rente, de winst of waardering van een aandeel of obligatie minder waard wordt. Bij een daling van de rente gebeurd precies het tegenovergestelde. Opvraagbaarheid Zowel aandelen als obligaties kunnen een ingebouwde calloptie hebben (hoeft niet altijd). Deze calloptie zorgt ervoor dat de aandelen of obligaties opvraagbaar zijn in bijvoorbeeld het geval van een daling. Ben je benieuwd hoe deze callopties precies werken? Klik dan hier! Stemrechten Bij zowel obligaties als preferente aandelen hebben de houders van deze effecten geen stemrecht binnen het bedrijf. Zij kunnen dus niet over bepaalde zaken meebeslissen in het bedrijf, maar ontvangen alleen winst die het bedrijf genereert. Bij gewone aandelen kan het wel zo zijn dat de aandeelhouders stemrecht hebben. Kapitaalgroei Aandelen en obligaties kunnen allebei zorgen voor vermogensgroei. Bij aandelen gebeurd dit in de vorm van dividenduitkering van een bedrijf en bij obligaties gebeurd dit aan de hand van een vast rentepercentage. Bij obligaties krijg je dus altijd rente uitgekeerd, ongeacht de prestaties van een bedrijf. Rente betalingen van obligaties zijn wettelijke verplichtingen. Dividenduitkeringen van aandelen moeten ook uitbetaald worden, maar als er geen winst gemaakt wordt, kan er ook niets uitgekeerd worden. Convertibiliteit Beide effecten bieden beleggers de mogelijkheid om preferente aandelen of obligaties, om te zetten in een vast aantal gewone aandelen van een bedrijf. Ze kunnen op deze manier deelnemen aan de toekomstige groei van het bedrijf. De converteerbaarheid van de effecten, wordt door veel beleggers als een groot voordeel ervaren. Belangrijke verschillen tussen aandelen en obligaties Anciënniteit In het geval van een liquidatieprocedure – een bedrijf dat failliet gaat en gedwongen wordt te sluiten – zijn zowel obligaties als preferente aandelen belangrijker dan gewone aandelen. In het geval van preferente aandelen en gewone aandelen, staan preferente aandeelhouders hoger op de crediteurenlijst dan gewone aandeelhouders. Obligaties daarentegen hebben dan weer voorrang op preferente aandelen, want rentebetalingen op obligaties zijn wettelijke verplichtingen en moeten vóór de belastingen worden betaald. Dividenden op (preferente) aandelen zijn betalingen die na de belastingen plaatsvinden en hoeven dus niet worden gedaan als het bedrijf in financiële moeilijkheden verkeert. Risico Over het algemeen hebben preferente aandelen een rating lager dan obligaties. Obligaties krijgen altijd geld uitgekeerd, waardoor het risico lager is dan bij aandelen. Een lagere rating betekent dat het risico dat je loopt hoger is. Je hebt hierbij dus een lagere claim op de activa van een onderneming. Opbrengst Preferente aandelen hebben een hoger rendement dan obligaties. Dat preferente aandelen een hoger rendement hebben dan obligaties komt omdat aandelen een hoger risico hebben. Om dit risico te compenseren, kan er dus een hogere winst worden behaald met preferente aandelen. Indien je jong bent is het investeren in aandelen heel geschikt om rendement op te bouwen door de jaren heen, terwijl obligaties meer weggelegd zijn voor mensen die minder risico  kunnen lopen.

06 Apr 2022 Lees verder

Wat is de p/e-ratio?

Wat is de p/e-ratio? De p/e-ratio staat voor price-to-earnings ratio. In het Nederlands ook wel de koers-winstverhouding. Wat de p-e-ratio weergeeft? De p/e-ratio geeft de verhouding weer tussen de koers van een aandeel en de winst van het bedrijf. P/e-ratio’s worden door bijvoorbeeld analisten of beleggers gebruikt om de relatieve waarde van de aandelen van een bedrijf te bepalen in een zogenoemde appels-tot-appelvergelijking. Ook kan het worden gebruikt om een bedrijf te vergelijken met zijn eigen historische record of om bijvoorbeeld geaggregeerde markten met elkaar te vergelijken. De p/e-ratio kan worden geschat op  twee manieren. Zo kan de p/e-ratio worden geschat op voorwaartse basis, waarbij er vooruit wordt gekeken, of op achterwaartse basis, waarbij er achteruit wordt gekeken. P/e-ratio berekening Om de p/e-ratio te kunnen berekenen, wordt de volgende formule gebruikt: P/E ratio = marktwaarde per aandeel / winst per aandeel Om de p/e-ratio te berekenen is dus geen lastige formule nodig. Men moet eenvoudig de huidige aandelenkoersen delen door de winst per aandeel. De huidige aandelenkoers kan heel eenvoudig gevonden worden door het tickersymbool van een aandeel op een financiële website in te toetsen. De concrete waarde van wat je voor een aandeel zou moeten betalen komt dan gelijk in beeld. Een tickersymbool is een combinatie van letters en/of cijfers, waaraan een effect kan worden geïdentificeerd. De winst per aandeel is daarentegen een iets lastiger cijfer om te identificeren. De winst per aandeel is te identificeren in twee hoofdvarianten. Volgens TTM (een Wall Street-acroniem voor Trailing 12 Months). Dit geeft de prestaties van een bedrijf weer van de afgelopen 12 maanden. De winst wordt dus berekend op achterwaartse basis. De tweede variant om de winst per aandeel te kunnen vinden, is in de publicatie van de winst van een bedrijf, die vaak richtlijnen heeft om de winst te schatten van wat het bedrijf in de toekomst schat te verdienen. Bij deze tweede variant wordt de winst geschat op voorwaartse basis, waarbij er wordt gekeken naar de geschatte toekomstige winst. P/e-ratio begrijpen De koers-winstverhouding (P/E) is een veelgebruikt instrument waarmee de relatieve waardering van een aandeel bepaald kan worden. De P/E kan helpen bepalen of een aandeel over- of ondergewaardeerd is. Ook kan de koers-winstverhouding van een bedrijf worden vergeleken met andere aandelen in dezelfde sector, of met aandelen in een bredere markt, zoals bijvoorbeeld de S&P500 index. Beleggers en analisten zijn geïnteresseerd in waarderingstrends op lange termijn, maar houden ook rekening met maatstaven als de P/E10 of P/E30-maatstaven, die het gemiddelde van de afgelopen 10 of de afgelopen 30 jaar opleveren. Deze maatstaven worden meestal gebruikt bij het meten van de totale waarde van een aandelenindex, zoals de S&P 500. Dit omdat deze maatregelen op langere termijn veranderingen in de conjunctuurcyclus kunnen compenseren. Forward Price-to-Earings Zoals eerder genoemd in deze blog, zijn er twee soorten statistieken om de koers-winstverhouding weer te geven, namelijk de ‘forward P/E’ en de ‘trailing P/E’. De forward (of leidende) P/E gebruikt toekomstige winstbegeleiding in plaats van achterlopende cijfers. Deze toekomst gerichte indicator wordt ook wel ‘geschatte prijs t.o.v. inkomsten’ genoemd. Bij deze indicator worden de huidige inkomsten vergeleken met toekomstige inkomsten, waardoor er een duidelijker beeld komt van hoe de inkomsten er in de toekomst uit zullen gaan zien. Er zijn wel wat problemen met de forward P/E-statistiek. Zo kunnen namelijk bedrijven de winst onderschatten,  om de geschatte P/E te verslaan wanneer de inkomsten van het volgende kwartaal worden aangekondigd. Daarnaast kunnen andere bedrijven de schatting juist weer overdrijven en deze later aanpassen in hun volgende winstaankondiging. Ook kunnen externe analisten schattingen geven, die kunnen afwijken van de bedrijfsschattingen, waardoor er verwarring kan ontstaan. Trailing Price-to-Earnings De trailing P/E of achterblijvende koers-winstverhouding, is gebaseerd op prestaties uit het verleden. De huidige aandelenkoersen worden gedeeld door de totale winst per aandeel in de afgelopen 12 maanden. Deze trailing P/E-statistiek is de meest populaire statistiek om de koers-winstverhouding in kaart te brengen. Dit omdat het de meest objectieve statistiek is (ervan uitgaande dat bedrijven hun winst nauwkeurig rapporteren). Ook kiezen beleggers voor deze strategie indien ze de winstberamingen van een ander niet vertrouwen. Net als de forward P/E-statistiek, heeft ook de trailing-P/E-statistiek zijn tekortkomingen. Zo zijn namelijk de prestaties van een bedrijf in het verleden geen signaal voor het toekomstige gedrag van het bedrijf. Beperkingen bij gebruik van de P/E verhoudingen Het berekenen van de p/e-ratio is een van de vele manieren om beleggers te kunnen informeren over of een aandeel het waard is om te kopen of niet. Vaak denken beleggers dat er één enkele metric is die volledig inzicht kan geven in een investeringsbeslissing. Dit is echter niet het geval. Je moet nooit uitgaan van de cijfers van één en dezelfde metric. Zo heeft elke metric welk een beperking die je de kop kan kosten indien je blindelings van één metric uit zou gaan. Zo heeft ook de p/e-ratio een paar belangrijke beperkingen, waarmee rekening gehouden moet worden. De eerste beperking komt aan het licht bij het berekenen van de p/e-ratio van niet-winstgevende bedrijven. Bedrijven die niet winstgevend zijn of een negatieve winst per aandeel hebben, vormen een uitdaging bij het berekenen van hun P/E, omdat de meningen over hoe dit verlies berekend moet worden, nogal verschillend zijn. Zo zeggen sommigen dat er een negatieve koers-winstverhouding is, maar wijzen anderen een koers-winstverhouding van 0 toe. Weer anderen zeggen gewoon dat de koers-winstverhouding van een niet-winstgevend bedrijf niet interpreteerbaar, niet beschikbaar is of niet bestaat, totdat een bedrijf winstgevend wordt. Een tweede beperking komt naar voren bij het vergelijken van verschillende p/e-ratio’s van bedrijven. Dit omdat waarderingen en groeipercentages van bedrijven vaak enorm kunnen verschillen tussen sectoren, zowel vanwege de verschillende manieren waarop bedrijven geld verdienen als de verschillende tijdlijnen waarin bedrijven dat geld verdienen. De koers-winstverhouding (P/E) moet dus alleen gebruikt worden als vergelijkingsinstrument bij het overwegen van bedrijven in dezelfde sector, omdat dit soort vergelijking de enige soort is die productief inzicht zal opleveren. Het vergelijken van bedrijven die niet in dezelfde sector zitten, zoals bijvoorbeeld het vergelijken van de koers-winstverhoudingen van een telecommunicatiebedrijf en een energiebedrijf, kunnen niet betrouwbaar aangeven of een bepaalde investering in het een of ander goed is of niet. Een andere belangrijke beperking van koers-winstverhoudingen is er een die binnen de formule voor het berekenen van de P/E zelf ligt. Nauwkeurige en onpartijdige presentaties van koers-winstverhoudingen zijn afhankelijk van nauwkeurige gegevens over de marktwaarde van aandelen en van nauwkeurige schattingen van de winst per aandeel. De prijzen van de aandelen zijn moeilijk te manipuleren, want deze worden bepaald door de markt en haar continue veiling. Deze prijzen zijn verkrijgbaar bij een groot aantal betrouwbare bronnen. De informatie over de winst is daarentegen makkelijker te manipuleren, omdat door het bedrijf zelf wordt gedaan. Doordat deze enkele gegevensbron makkelijker valse informatie naar buiten kan brengen, moeten investeerders erop vertrouwen dat de bedrijfsfunctionarissen nauwkeurige informatie verstrekken. Indien dit vertrouwen geschonden wordt, wordt het aandeel als risicovoller en dus minder waardevol beschouwd. Wat zegt de p/e-ratio? Je hebt nu antwoord op de vraag 'wat is de p/e-ratio?' Ook weet je hoe je deze kunt berekenen, maar wat zegt het eigenlijk? Stel je hebt een p/e-ratio van 15, wat betekent dat dan? Een p/e-ratio van 15 zou betekenen dat de huidige marktwaarde van het bedrijf gelijk is aan 15 keer de jaarlijkse winst. Letterlijk gezegd, stel je zou 100% van de aandelen van het bedrijf kopen, dan zou het 15 jaar duren voordat je de initiële investering terugverdiend via de doorlopende winsten van het bedrijf.

05 Apr 2022 Lees verder

Wat is een bull market?

Wat is een bull market? Een bull markt kan worden gezien als een positief gestemde financiële markt, waarin de prijzen/koersen stijgen of naar verwachting zullen stijgen. De term ‘bull market’ staat eigenlijk voor elke markt waarin gehandeld kan worden. Denk hierbij aan het handelen in obligaties, aandelen, grondstoffen of het handelen in onroerende goederen. De term ‘bull market’ wordt doorgaans niet gebruikt voor eens in de zoveel tijd een kleine stijging in de markt, maar wordt gebruikt voor langere periodes van stijgende effectenprijzen. Om de term ‘bull markt’ te kunnen gebruiken, moet er sprake zijn van maanden of zelfs jaren van stijging. Hoe werkt een bullmarkt? Vaak worden bullmarkten gezien als een optimistische periode, met veel beleggersvertrouwen. Bij een bullmarkt is de verwachting dat er voor langere perioden een stijgende lijn zal zitten in de resultaten en koersen op de beurs. Een bullmarkt wordt gekenmerkt door langere periodes van stijgende effectenprijzen, maar er is geen standaard maatstaf om een bull markt te identificeren. Desalniettemin worden bull markten door velen geïdentificeerd als een situatie waarin de aandelenkoersen met 20% stijgen, meestal na een daling van 20% en vóór een tweede daling van 20%. Deze definitie van een bull markt is misschien wel de meest gebruikelijke. Een bull markt wordt pas herkent nadat het heeft plaatsgevonden. Dit omdat een bull markt moeilijk te voorspellen is. Kenmerken van een bullmarkt Bullmarkten vinden plaats wanneer de economie aantrekt of al sterk is. Bullmarkten ontstaan meestal in lijn met een sterk bruto binnenlands product (BBP), een daling van de werkloosheid en met een stijging van de bedrijfswinsten. Een bull markt wordt ook gekenmerkt door een algemene stijging in het beleggersvertrouwen. De algemene toon van de markt en de algemene vraag naar aandelen zal bij een bull markt positief zijn. Ook zal er een toename zijn van de hoeveelheid IPO-activiteit tijdens bullmarkten. Met name sommige van de bovenstaande factoren zijn gemakkelijker te kwantificeren dan andere. Hoewel bedrijfswinsten en werkloosheid kwantificeerbaar zijn, kan het bijvoorbeeld moeilijker zijn om de algemene toon van marktcommentaar te peilen. Bij een bullmarkt zullen de vraag en het aanbod van verschillende effecten wankelen. Het aanbod zal hierbij vrij zwak zijn, terwijl de vraag sterk is. Dit omdat beleggers in deze periode gretig zullen zijn om effecten te willen kopen en daarnaast weinigen bereid zullen zijn om hun effecten te willen verkopen. Kortom: in een bullmarkt zijn beleggers eerder bereid om deel te nemen aan de aandelenmarkt, dan dat zij bereid zijn eruit te stappen. De voornaamste reden om in deze periode deel te nemen aan de markt, is vooral om zoveel mogelijk winst te maken. Hoe kun je profiteren van een bullmarkt? Om goed te kunnen profiteren van een bullmarkt, is het belangrijk dat je zo vroeg mogelijk je aandelen (effecten) koopt. Dit omdat je dan optimaal kan profiteren van de stijgende prijzen, door ze te verkopen wanneer ze hun hoogtepunt hebben bereikt. Het is echter moeilijk in te schatten wanneer de piek en de bodem bereikt zullen worden, maar de meeste verliezen zullen minimaal en tijdelijk zijn. Verder in dit artikel worden strategieën aan het licht gebracht die beleggers zouden kunnen gebruiken tijdens bullmarkt periodes. Er moet wel bij vermeldt worden dat deze strategieën risico’s met zich mee kunnen brengen, omdat het moeilijk is om de toestand van de huidige markt te beoordelen. Buy-and-hold strategie Een van de meest gebruikte strategieën bij beleggen is de buy-and-hold strategie. De buy-and-hold strategie is het proces van het kopen van een bepaald effect en het vasthouden ervan, om het betreffende effect op een later (geschikt) tijdstip weer te verkopen. Deze strategie vereist vertrouwen van de belegger, want waarom zou je een effect vasthouden, tenzij je een prijsstijging verwacht? Om deze reden helpt het optimisme dat gepaard gaat met stijgende markten de buy-and-hold-benadering aan te wakkeren. Full swing trading De meest agressieve manier om te kunnen profiteren van een bullmarkt is de strategie die bekend staat als "full swing trading". Bij deze strategie is het van belang dat beleggers een actieve rol spelen, omdat er meerdere technieken zoals bijvoorbeeld short selling, worden gebruikt om te proberen maximale winst te halen door verschuivingen in de bullmarkt. Retracement toevoegingen Een retracement is een korte periode waarin de algemene trend in de prijs van een effect wordt omgekeerd. Zo worden bullmarkten gekenmerkt door prijsstijgingen, maar kan het ook voorkomen dat er kleine dips in de stijgende lijn zitten. Sommige beleggers kijken uit naar deze zogenoemde retracements binnen de bullmarkt en stappen in deze periode over op het kopen van aandelen. De gedachte achter deze strategie is dat, ervan uitgaande dat de bullmarkt aanhoudt, de prijs van het betreffende effect snel weer zal stijgen, waardoor de belegger met terugwerkende kracht een gereduceerde aankoopprijs krijgt.            

29 Mar 2022 Lees verder

Wat is de AMX?

Wat is de AMX? De AMX is in 1995 opgericht en staat voor Amsterdam Midkap Index. De AMX is een Nederlandse aandelenindex van de Amsterdamse beurs. De AMX vertegenwoordigd middelgrote bedrijven. Deze middelgrote bedrijven worden ook wel mid caps genoemd. Deze term mid cap staat voor bedrijven die een beurswaarde hebben van tussen de 2 en 10 miljard euro. De AMX bestaat tegenwoordig uit 25 bedrijven. Voorbeelden van bedrijven die tot de AMX index behoren zijn: PostNL, ASR-Nederland, Arcadis, ABN Amro Bank en Basic-Fit. Je zou de AMX index kunnen zien als alle 25 middelgrote bedrijven van Nederland die qua beurswaarde op plek 26 t/m 50 staan op de Amsterdamse beurs. Op de vraag: ‘’wat is de AMX?’’ zou je kunnen stellen dat de AMX een graadmeter is van het middensegment van de Nederlandse aandelenbeurs. Een trapje lager dan de AMX, vind je de AScX index. De AScX staat voor Amsterdam Small Cap Index. In deze index vind je bedrijven die op plek 51 t/m 75 staan qua beurswaarde op de Amsterdamse beurs. Voorbeelden van bedrijven die tot deze index behoren zijn: Sligro, Fugro, Ebusco en TomTom. De bedrijven met de grootste beurswaarde op de Amsterdamse beurs, behoren tot de AEX. De AEX staat voor Amsterdam Exchange Index. In de AEX index zitten de 25 bedrijven met de grootste beurswaarde op de Amsterdamse beurs. Voorbeelden van bedrijven die tot de AEX behoren zijn: Unilever, Royal Dutch Shell, Heineken en ING Group. Hoe wordt de AMX samengesteld? Altijd op de derde vrijdag van maart wordt de samenstelling van de 25 aandelen van de AMX samengesteld. Deze 25 aandelen worden aan de hand van hun beursomzet gekozen. De beursomzet is de koers van het aandeel, vermenigvuldigd met het aantal verhandelde aandelen van de laatste 12 maanden. De 25 aandelen die qua beursomzet of beurswaarde op de plaatsen 26 t/m 50 belanden, zullen tot de AMX behoren. Indien de omzet van een aandeel uit de AMX flink stijgt, zou het kunnen promoveren naar de AEX, waarin de 25 bedrijven met de meeste beurswaarde van de Amsterdamse beurs zich bevinden. Indien de omzet van een aandeel in de AMX flink daalt, kan het degraderen naar de AScX. Hierin bevinden zich de ondernemingen in de grootte van plaats 51 t/m 75 op de Amsterdamse aandelenbeurs. Hoe komt de AMX koers tot stand? Elk kwartaal wordt de weging van de AMX-aandelen opnieuw berekend op basis van de marktkapitalisatie. De marktkapitalisatie is het aantal uitgegeven aandelen van een bedrijf, vermenigvuldigt het de aandelen koers. Er is nog een wegingsfactor, namelijk de ‘free float’. Dit is het percentage van het totaal aantal aandelen in een onderneming dat vrij handelbaar is op de beurs. Een bedrijf in de AMX kan maximaal 15% meewegen. Dit om de invloed van grote bedrijven in de index te beperken.https://youtu.be/ciwHrkiT2j0

25 Mar 2022 Lees verder

Wat is Market Cap?

Wat is market cap? Market cap is een ander woord voor marktkapitalisatie. Market cap of marktkapitalisatie van een bedrijf is de totale marktwaarde of beurswaarde uitgedrukt in een relevante valuta van de uitstaande aandelen van een bedrijf. Market cap kan worden berekend door het totale aantal uitstaande aandelen van een bedrijf te vermenigvuldigen met de huidige marktprijs van één aandeel. Marktkapitalisatie wordt  gebruikt om de grootte van bedrijven te vergelijken en te categoriseren onder beleggers en analisten. Uitstaande aandelen zijn het totale aantal aandelen die door een bedrijf zijn uitgegeven en zijn geplaatst bij aandeelhouders, inclusief aandelen die worden gehouden door institutionele beleggers en beperkte aandelen die eigendom zijn van functionarissen en insiders van het bedrijf. Het getal geeft aan over hoeveel aandelen de winst of het dividend verdeeld moet worden. Formule market cap (marktkapitalisatie) Om de marktkapitalisatie uit te kunnen rekenen is de volgende berekening opgesteld: Marktkapitalisatie= Prijs per aandeel × Uitstaande aandelen Voorbeeld: Stel dat bedrijf X, 1 miljoen uitstaande aandelen heeft en de prijs per aandeel €40 bedraagt. Dan is de marktkapitalisatie €40 miljoen, want €40 * 1 miljoen= €40 miljoen De marktprijs van beursgenoteerde aandelen verandert continu. Hierdoor schommelt de marktkapitalisatie ook steeds. Ook het aantal uitstaande aandelen kan in de loop der tijd veranderen, waardoor de marktkapitalisatie op zijn plaats ook weer veranderd. Een wijziging in het aantal uitstaande aandelen gebeurd wanneer een bedrijf zakelijke acties onderneemt. Denk hierbij aan het uitgeven van extra aandelen, het uitoefenen van personeelsopties, het uitgeven of inwisselen van andere financiële instrumenten of het terugkopen van aandelen. In wezen is het dus meer voor de hand liggend dat veranderingen in de marktkapitalisatie, grotendeels toegeschreven worden aan de verandering in de aandelen koersen, maar moeten beleggers wel in het achterhoofd houden dat het aantal uitstaande aandelen van een bedrijf ook kunnen veranderen. Het belang van marktkapitalisatie Door handelaren en investeerders wordt de marktkapitalisatie van een bedrijf aangezien als een nauwkeurige weergave van de waarde, stabiliteit of gezondheid van dat betreffende bedrijf. Zij gebruiken de marktkapitalisatie dus om de waarde van een bedrijf in te schatten. Ook zijn er investeerders die de prijs van een aandeel aanzien als een nauwkeurige weergave van de waarde van een bedrijf. Ze kunnen een hogere aandelenkoers zien als een maatstaf voor de stabiliteit van een bedrijf of een lagere prijs als een investering die voor een koopje beschikbaar is. De aandelenkoers alleen vertegenwoordigt echter niet de werkelijke waarde van een bedrijf, maar marktkapitalisatie wel, omdat het de werkelijke waarde vertegenwoordigt van de totale markt. Voorbeeld: Microsoft had op 10 oktober in het jaar 2018 met een aandelenkoers van €101,16 per aandeel, een marktkapitalisatie van €814 miljard. Dit terwijl het bedrijf IBM, met een veel hogere aandelenkoers van €142,69, een lagere marktkapitalisatie van €130 miljard had. Je ziet in het voorbeeld dat het vergelijken van beide bedrijven – door alleen te kijken naar hun aandelenkoersen – geen waarheidsgetrouwe weergave geeft van de werkelijke waarde van de bedrijven. Een hogere aandelenkoers wil namelijk niet zeggen dat het bedrijf ook veel meer waard is. Om een goede inschatting te kunnen maken over de stabiliteit en waarde van een bedrijf, gebruik je dus de berekening van marktkapitalisatie. Goed dus om het volgende te onthouden: Een hoge beurskoers op zich duidt niet altijd op een gezond of groeiend bedrijf. Het kan nog steeds een relatief kleine marktkapitalisatie hebben! Waarom marktkapitalisatie in kaart brengen? Het is niet alleen voor bedrijven, maar ook zeker voor individuele beleggers in aandelen of beleggers van verschillende fondsen, belangrijk om het begrip 'market cap' of ‘marktkapitalisatie’ goed in beeld te hebben. Marktkapitalisaties kunnen namelijk beleggers helpen om te bepalen waar ze hun zuurverdiende geld instoppen. Dit omdat het de totale marktwaarde van het bedrijf weergeeft. Zo is het aannemelijk dat je eerder investeert in een bedrijf met een hoge marktkapitalisatie, dan in een bedrijf met een lage marktkapitalisatie. Dit omdat een bedrijf met een hoge marktkapitalisatie vaak een gezond bedrijf is, die financieel stabiel is of zelfs nog groeiend is. Je loopt dan dus minder risico dan wanneer je investeert in een bedrijf met een lage marktkapitalisatie.   In dit artikel is de vraag: ''wat is market cap?'' beantwoordt. Meer weten over dit onderwerp? Klik dan hier.      https://youtu.be/sf64eoRLpeU

22 Mar 2022 Lees verder

Welke impact heeft de conjunctuurcyclus op beleggers?

Om te kunnen begrijpen hoe de stand van de economie de aandelenmarkt kan beïnvloeden, is het eerst handig om te heten hoe de conjunctuurcyclus – die de stand van de economie in kaart kan brengen – werkt. De conjunctuurcyclus bestaat uit 4 verschillende fasen, die enkele maanden of zelfs jaren kunnen duren. De 4 verschillende fasen van de conjunctuurcyclus worden hieronder besproken: Fase 1: Piek Onder fase 1 wordt de piekfase verstaan. In de piekfase draait de economie op volle toeren en is de economie op een hoogtepunt. Deze fase wordt ook wel hoogconjunctuur genoemd. De werkgelegenheid van een land bevindt zich dan op of nabij het maximum. Het reële bruto binnenlands product (bbp) groeit in een gezond tempo en de inkomens van de bevolking stijgen in een stijgende lijn. Niet alleen de inkomens stijgen in deze positieve economische situatie, maar ook de aandelenkoersen van veel bedrijven stijgen naar recordhoogtes. In deze fase worden vaak door bedrijven – als dankbaarheid aan de aandeelhouders voor hun aanhoudende steun en investering – de dividenduitkeringen verhoogt. Iets minder bemoedigend is dat de prijzen in deze fase stijgen als gevolg van inflatie. Toch genieten veruit de meeste werknemers, investeerders en bedrijven van de hoogconjunctuur. Fase 2: Recessie De spreuk "wat omhoog gaat, moet ook weer naar beneden komen" is hier perfect van toepassing. Na een periode van veel successen en groei te hebben meegemaakt, begint het inkomen en de werkgelegenheid door allerlei oorzaken te dalen. Deze daling kan komen door bijvoorbeeld een aanbodschok (een plotselinge gebeurtenis die het aanbod van een product of grondstof veranderd, wat resulteert in een onvoorziene prijsverandering), door een correctie van oververhitte activaprijzen of door een daling van consumentbestedingen, die het gevolg zijn van stijgende inflatie. Bij een daling van consumentenbestedingen en hoger wordende prijzen, blijven veel bedrijven met een overschot aan goederen zitten. De productiecapaciteit moet hierdoor naar beneden, waardoor er minder werknemers nodig zijn. Deze dalende consumenten bestedingen kunnen dus leiden tot stijgende werkloosheid in een land. De stijgende werkloosheid drukt de consumentenbestedingen nog verder naar beneden, waardoor een vicieuze cirkel van economische krimp in gang wordt gezet. Een recessie wordt over het algemeen gedefinieerd als twee of meer opeenvolgende kwartalen van daling van het reële bbp. Deze fase wordt ook wel gekenmerkt als laagconjunctuur. De recessie in een land is ook te zien op de beurs. In een periode van recessie kelderen de aandelenkoersen vaak flink. De markten kunnen volatiel zijn met de aandelenkoersen die wilde schommelingen kunnen ondergaan (vooral naar beneden bij een recessie). De meeste beleggers reageren bij dalende aandelenkoersen vaak met een ‘vlucht naar veiligheid ’door hun geld volledig uit de aandelenmarkt te halen, om te voorkomen dat zij veel geld verliezen. Fase 3: Trog De zogenoemde trog-fase is het deel van de conjunctuurcyclus waarin zowel de productie als werkgelegenheid hun dieptepunt bereiken, voordat ze weer beginnen te stijgen. Op dit punt in de conjunctuurcyclus zijn de uitgaven van mensen en de investeringen flink afgekoeld, waardoor de lonen en prijzen zijn gedaald. Deze verlaging van de lonen komt vooral doordat werkgevers vaak hun personeel niet meer maximaal kunnen betalen, omdat ze anders verlies draaien. Het feit dat mensen minder verdienen en dus minder geld te besteden hebben, leidt tot de verlaging van de prijzen omdat mensen bij te hoge prijzen helemaal niks meer willen of kunnen kopen, waardoor bedrijven hun omzet dan helemaal zien kelderen. De trog kan gezien worden als het punt waar de bedrijfsactiviteiten van een krimp naar een herstelpunt gaan. Een teken dat het dieptepunt bereikt is – of op het punt staat te komen – is wanneer de aandelenkoersen weer beginnen te stijgen, na een periode van aanzienlijke dalingen. Deze herbalancering van de economische situatie in een land, maakt nieuwe aankopen en investeringen voor consumenten weer aantrekkelijk. Ook bedrijven zullen weer op zoek gaan naar werknemers en meer investeren in arbeid. Fase 4: Herstel en uitbreiding Tijdens een herstel of expansie begint de economie van een land weer te groeien. Consumenten zijn weer in staat om meer uit te geven, waardoor bedrijven hun productie weer kunnen verhogen en dus weer meer werknemers in dienst kunnen nemen. In deze periode ontstaat er concurrentie om arbeid, omdat er veel mensen weer op zoek zijn naar een baan. Deze concurrentie zorgt ervoor dat de lonen stijgen en er weer meer geld in de zakken van de arbeiders en consumenten terechtkomt. Dit stelt bedrijven in staat om meer te vragen voor producten, wat leidt tot een inflatie die laag en langzaam begint, maar uiteindelijk de groei tot stilstand kan brengen waardoor de cyclus weer opnieuw kan beginnen als deze te hoog stijgt. Op de lange termijn hebben de meeste economieën echter de neiging om te groeien, waarbij elke piek een hoger hoogtepunt bereikt dan de vorige. Welke impact heeft de conjunctuur op investeerders? Als iemand de conjunctuurcyclus begrijpt, kan dit ertoe leiden dat zijn of haar portefeuillerendement verbetert. Veel beleggers stellen zichzelf de vraag: ‘’wat moet je doen tijdens een recessie?’’ Het antwoord van deze vraag hangt af van de situatie waarin een belegger zich bevindt en hangt af van het type belegger dat je bent. Goed om te onthouden is dat er in een periode van recessie ook een mogelijkheid bestaat om geld te verdienen. Zo profiteren sommige beleggers juist van dalende markten door hun aandelen short te verkopen, wat betekent dat ze geld verdienen als de aandelenkoersen dalen en juist geld verliezen als de aandelenkoersen stijgen. Deze techniek moet echter alleen gebruikt worden door  een geavanceerde belegger, omdat deze techniek unieke valkuilen met zich mee kan brengen. De belangrijkste valkuil hiervan is dat bij short selling het verlies dat je lijdt, onbeperkt kan zijn. Dit omdat er geen duidelijk limiet te hangen is aan hoe ver de waarde van een aandeel zou kunnen stijgen. Andere beleggers zien ‘waardebeleggen’ als een optie om met de recessie om te gaan. Met deze techniek wordt een dalende aandelenkoers beschouwd als ‘een koopje dat wacht om binnengehaald te worden’. Waardebeleggers proberen in een tijd van dalende markten, goedkope bedrijven van hoge kwaliteit op te pikken. Waardebeleggen is een strategie waarbij aandelen worden gekozen die voor minder dan hun intrinsieke- of boekwaarde verhandeld worden. Waardebeleggers kopen dus zogenoemde ‘waarde aandelen’. Ook aanhangers van de buy-and-hold strategie deinzen niet terug tijdens een recessie. Dit omdat een aanhanger van deze strategie voor de lange termijn weet dat problemen op korte termijn geen probleem zullen zijn over een horizon van zo’n 20 of 30 jaar. Welke strategie voor jou het beste werkt kun je uitzoeken aan de hand van de situatie waarin je je bevindt. Heb je nog veel tijd om geld te verdienen of ben je al op leeftijd? Hoeveel geld wil je investeren en hoeveel ben je bereid te verliezen?  Door je investeringsdoelen en je risico’s zichtbaar te hebben, kun je kijken welke strategie het beste werkt voor jou. Ook is de hoeveelheid kennis die je hebt over het beleggersvak een belangrijke factor die je moet meenemen bij je beslissing. De conjunctuurcyclus is niet altijd perfect De 4-fasen van de conjunctuurcyclus wisselen elkaar natuurlijk niet altijd helemaal vlekkeloos af. Zo hebben bijvoorbeeld economieën van een landen soms te maken met dubbele dip- recessies. Een dubbele dip-recessie verwijst naar een recessie, gevolgd door een kortstondig herstel, gevold door een nieuwe recessie. Daarnaast hebben bijvoorbeeld ook niet alle economieën op lange termijn een positief groeipad. Ook de hierboven beschreven relaties tussen bestedingen, prijzen, lonen en productie zijn te simpel. Overheden hebben vaak een grote invloed in alle stadia van de cyclus. Buitensporige belastingen, regelgeving of het drukken van geld kan een recessie veroorzaken, terwijl monetaire en fiscale stimulansen een krimpende economie kunnen keren, wanneer een natuurlijke herbalancering uitblijft. Vaak laten mensen zich bij het lezen van krantenkoppen tijdens een recessie, zichzelf wijsmaken dat de gehele economie naar de knoppen gaat en alles in duigen valt. Maar indien je begrijpt hoe de conjunctuurcyclus werkt, snap je dat een neergang van de economie een normaal onderdeel is van een functionerende economie. Wanneer de economie verschijnselen begint te vertonen van een recessie, is het belangrijk om een strategie te ontwikkelen voor het omgaan met risico’s op basis van je financiële situatie.

15 Mar 2022 Lees verder

Hoe kun je emotioneel beleggen vermijden?

Veel beleggers herkennen het vast wel: er doet zich een onverwachte situatie voor in de markt en uit emotie maak je een bepaalde beslissing, waar je later spijt van blijkt te hebben. Het is daarom voor veel beleggers van belang om de gedragsimpulsen van emotioneel kopen en verkopen te beheersen. Deze gedragsimpulsen vloeien meestal voort uit de ups en downs van de investeringsmarkt. Deze ups en downs die zich voordoen in de investeringsmarkt, zijn niet te beïnvloeden. Maar zijn onze gedragsimpulsen die leiden tot het emotioneel beleggen wel te beïnvloeden? Hoe kunnen beleggers navigeren door volatiele markten, terwijl ze tegelijkertijd een evenwicht bewaren en een portefeuille gediversifieerd houden voor het beste algehele rendement in alle soorten marktomgevingen? Om hier antwoord op te kunnen geven moet je de beweegredenen achter emotioneel beleggen begrijpen. Beleggersgedrag Voor veel onderzoeken is het gedrag van beleggers de focus geweest. Ook zijn er talloze theorieën die proberen de spijt te verklaren die kopers en verkopers vaak ervaren als het om geld gaat. De realiteit is dat de psyche van de belegger het rationele denken kan overmeesteren in tijden van stress, of die stress nu het gevolg is van euforie of paniek. Voor beleggers is het eigenlijk noodzakelijk om een rationele en realistische benadering van beleggen aan te nemen. De niet-professionele belegger steekt vaak geld in beleggingen met als doel zo veel mogelijk rendement halen. Toch komt het vaak voor dat hun beleggingen waarde verliezen door marktontwikkelingen die zich voordoen. Deze verliezen kunnen stress en twijfel veroorzaken bij de belegger. Dit wil zeggen dat veel beleggers een relatief lage risicotolerantie hebben als het gaat om beleggen, omdat geld verliezen pijnlijk is. De risicofactor die gepaard gaat bij beleggen, kan als een leidraad worden gezien voor beleggen en beleggersgedrag. Vaak kunnen beleggers die (basis) kennis hebben van beleggen en van de risico’s ervan, een groot deel van de emotie die met beleggen gepaard gaat, verzachten. Dit omdat men weet van de risico’s die zij kunnen lopen. Met andere woorden, gedragingen in de zin van emotioneel beleggen kunnen opduiken wanneer beleggers ineens geïdentificeerd worden met hoge risico’s die zij niet voor ogen hadden gezien. Het is daarom belangrijk dat je inzicht hebt in je eigen risicotolerantie en in de risico’s van je beleggingen, zodat je rationeel zult blijven handelen en de kans kleiner is dat je zult handelen uit emotie. Daarnaast komt uit onderzoek naar voren dat mensen vaak de neiging hebben om hun eigenwaarde gelijk te stellen aan hun inkomen. Denk hierbij in de trend van: des te meer ik verdien des te hoger de eigenwaarde van iemand wordt. Bull- versus Bearmarkten Met bullmarkten worden perioden bedoeld waarin markten soms willekeurig heel veel stijgen. Bij stijgende markten zien beleggers vaak marktkansen of leert men over investeringen van anderen door bijvoorbeeld nieuwsberichten, vrienden, familie of collega’s. Deze bronnen kunnen mensen ertoe dwingen om te gaan investeren. De opwinding kan ertoe leiden dat de belegger probeert winst te behalen uit beleggingen die opkomen als gevolg van bullish marktomstandigheden. Daarnaast is het zo dat wanneer beleggers verhalen horen of lezen over een slechte economie of over een volatiele/negatieve marktperiode - dat angst op kan wekken – wat de verkoop van hun beleggingen kan aanwakkeren. Deze zogenoemde Bearmarkten (markten die langdurig een prijsdaling ervaren), liggen altijd op de loer. Vaak evolueren bearmarkten vanuit een omgeving van stijgende rentetarieven die risicovolle handel kunnen stimuleren. Dit omdat door de stijgende rentetarieven er veel winst behaald zou kunnen worden op verschillende aandelenposities, maar ook de keerzijde heeft dat wanneer de markt inklapt je veel geld kan verliezen, waardoor je dus een hoog risico loopt. Slechte timing Emotioneel beleggen komt vaak voor door een slechte timing van marktkansen. Vaak kan het volgen van social media een goede manier zijn om bull- of bearmarkten te herkennen en te zien ontwikkelen. Dit omdat de dagelijkse aandelenmarkt-rapporten zich voeden met de activiteit die gedurende de dag plaatsvindt. Deze gebeurtenissen kunnen voor beleggers vaak een trigger zijn om een bepaalde handeling uit te voeren op de beurs. Hierbij vaak niet nagedacht over dat mediaberichten verouderd kunnen zijn, van korte duur kunnen zijn, maar ook vaak onzin zijn of gebaseerd zijn op geruchten. De uiteindelijke verantwoordelijkheid ligt natuurlijk altijd bij de individuele belegger zelf. Elke belegger is zelf verantwoordelijk voor hun eigen handelsbeslissingen en moet daarom voorzichtig zijn bij het timen van marktkansen op basis van eventuele krantenkoppen die voorbij komen op social media. Het is voor elke belegger belangrijk om rationeel en realistisch te denken. Alleen door dit te toen wordt je in staat gesteld om goed te kunnen begrijpen, wanneer een investering zich in een ontwikkelingscyclus kan bevinden. Dit is ook de sleutel tot het evalueren van interessante kansen en hierdoor kan je het weerstaan om slechte investeringsideeën uit je hoofd te houden. Het feit dat veel beleggers reageren op het laatste nieuws, is dus hoogstwaarschijnlijk een teken dat beslissingen vaak worden gedreven door emotie, in plaats van door rationeel na te denken. Strategieën om de emotie uit het beleggen weg te halen Je zou vele strategieën kunnen bedenken die je zou kunnen gebruiken om te voorkomen dat je uit emotie zult handelen. Het probleem is alleen dat het handelen uit emotie niet voorkomen kan worden. Dit omdat het handelen uit emotie vooral gebeurd in situaties die je niet voor ogen had gezien. Het belangrijkste is om overzicht van zaken te hebben, waardoor de kans kleiner is dat je voor een onverwachte situatie komt te staan. Dit kan je doen door een investeringsplan te hebben en je hieraan vast te houden, om te voorkomen dat de emoties de overhand krijgen tijdens het handelen. Andere voorbeelden van strategieën die je zou kunnen toepassen zijn passief indexbeleggen, diversificatie en middeling van de kosten. Met diversificatie wordt het proces bedoeld waarbij een reeks beleggingen wordt gekocht, in plaats van slechts één of twee. Het diversifiëren van een portefeuille kan vele vormen aannemen, zoals beleggen in verschillende sectoren, verschillende geografische gebieden, verschillende soorten beleggingen en zelfs hedging met alternatieve beleggingen zoals onroerend goed. Diversificatie kan helpen de emotionele reactie op marktvolatiliteit te verminderen. Er zijn tenslotte maar een handvol momenten in de geschiedenis waarin alle markten eendrachtig zijn bewogen en diversificatie weinig bescherming bood. Middeling van (dollar) kosten is een strategie waarbij gelijke hoeveelheden dollars worden geïnvesteerd met een regelmatig, vooraf bepaald interval. Deze strategie kan in alle marktomstandigheden worden geïmplementeerd. Kort samengevat Beleggen zonder emotie is makkelijker gezegd dan gedaan. Toch zijn er wel een paar belangrijke overwegingen die een individuele belegger ervan kunnen weerhouden, om zinloze winsten na te jagen of in paniek te veel te verkopen. Inzicht in je eigen risicotolerantie en in de risico's van je beleggingen kan een belangrijke basis zijn voor rationele beslissingen. Actief begrip van de markten en welke krachten bullish- en bearishtrends aansturen, is ook van vitaal belang. Hoewel actief en emotioneel beleggen soms winstgevend kan zijn, blijkt uit gegevens dat het volgen van een goed gedefinieerde beleggingsstrategie en het volgen van de koers door marktvolatiliteit vaak resulteert in de beste prestatie-rendementen op lange termijn.

15 Mar 2022 Lees verder

Wat is een offensieve beleggingsstrategie?

Een offensieve beleggingsstrategie is een beleggingsstrategie die er op gebaseerd is om het rendement te maximaliseren door een relatief hoog risico te nemen. Een offensieve beleggingsstrategie kan gekenmerkt worden als een agressieve beleggingsstrategie. Bij het volgen van een offensieve beleggingsstrategie, ligt de nadruk op kapitaalgroei door het behalen van hogere rendementen dan gemiddeld. Dit in tegenstelling tot  een defensieve beleggingsstrategie – die gekenmerkt is door het veilig stellen van de hoofdsom – door het afdekken van je risico. Offensieve of agressieve beleggingsstrategieën zijn zeer geschikt voor jong volwassenen met wat kleinere portefeuilles. De reden hiervoor is dat jong volwassenen nog een lange beleggingshorizon voor zich hebben, die hen in staat stelt om beter marktfluctaties op te kunnen vangen. Dit omdat aan het begin van je carrière verliezen minder impact hebben. Bij een agressieve beleggingsstrategie – is ongeacht de leeftijd van de belegger – een hoge risico tolerantie een absolute voorwaarde. Hoe werkt een offensieve beleggingsstrategie? De agressiviteit van een beleggingsstrategie hangt af van het relatieve gewicht van activaklassen met een hoog rendement en een hoog risico in de portefeuille. Activaklassen kunnen worden gekenmerkt door beleggingsinstrumenten. Aandelen, vastrentende waarden (bijv. obligaties), geldmiddelen, kasequivalenten, onroerend goed, grondstoffen en valuta's zijn veelvoorkomende voorbeelden van activaklassen. Stel portefeuille A heeft een activaspreiding van 75% aandelen, 10% grondstoffen en 15% vastrentende waarden. Portefeuille A kan dan als vrij agressief worden beschouwd, want 85% (75% aandelen + 10% grondstoffen) van de portefeuille is belegd met een hoog risico. Stel dat portefeuille B bestaat uit een activaspreiding van 85% aandelen en 15% grondstoffen. Portefeuille B is met deze activaspreiding nog veel agressiever dan portefeuille A, omdat deze portefeuille 100% uit agressieve activa bestaat. De samenstelling van aandelen in een portefeuille kan een aanzienlijke invloed hebben op het risicoprofiel van een portefeuille. Stel de aandelencomponent bestaat alleen uit blue chip-aandelen. Je portefeuille wordt dan als minder risicovol beschouwd dan wanneer de portefeuille alleen aandelen bevat met een kleine kapitalisatie. Stel dit zou het geval zijn in het eerder genoemde voorbeeld – dan kan portefeuille B aantoonbaar als minder agressief worden beschouwd dan portefeuille A – ook al bestaat portefeuille B uit 100% agressieve activa. Nóg een ander aspect waar een offensieve (agressieve) beleggingsstrategie mee te maken heeft, is met allocatie. Allocatie is de verdeling van de portefeuille. Zo is een strategie die eenvoudig al het beschikbare geld gelijktijdig in 15 verschillende aandelen verdeelt, een zeer agressieve strategie. Maar het geld gelijk verdelen in slechts 5 verschillende aandelen zou nog veel agressiever zijn. Dit omdat het risico nu nog hoger is, omdat je minder spreiding hebt. Agressieve beleggingsstrategie en actief beleggen Een offensieve/agressieve strategie heeft een actiever beheer nodig dan een conservatieve ‘buy-and-hold’-strategie. Dit omdat deze agressieve strategie waarschijnlijk veel volatieler is en regelmatig aangepast moet worden, afhankelijk van de wisselende marktomstandigheden. Ook is er meer herbalancering nodig om de portefeuilleallocatie weer op hun streefniveau te brengen. De volatiliteit van de activa kan ertoe leiden dat de allocaties aanzienlijk afwijken van hun oorspronkelijke gewicht. Dit extra werk leidt ook tot hogere vergoedingen, aangezien de portefeuillebeheerder mogelijk meer personeel nodig heeft om al deze functies te beheren. De laatste paar jaar is er een flinke terugval geweest m.b.t. actieve beleggingsstrategieën. Veel beleggers hebben hun vermogen uit hedgefondsen (actief beheerde investeringspools) gehaald, vaak mede door de underperformance van de betreffende managers. In plaats daarvan zijn veel mensen hun geld gaan beleggen bij passieve beheerders. Deze managers houden zich aan beleggingsstijlen die vaak gebruikmaken van indexfondsen voor strategische rotatie. In deze gevallen weerspiegelen portefeuilles vaak een marktindex.

10 Mar 2022 Lees verder

Wat zijn pink sheets?

Wat zijn pink sheets? Pink sheets zijn lijsten voor aandelen die over-the-couter (OTC) worden verhandeld in plaats van op een effectenbeurs. Bij OTC worden effecten verhandeld via een makelaar of dealernetwerk, in tegenstelling tot op een gecentraliseerde beurs. De meeste pink sheets zijn aandelen voor bedrijven die niet kunnen voldoen aan de vereisten voor notering van een grote (Amerikaanse) effectenbeurs. Er zijn bedrijven die er voor kiezen om hun aandelen te verkopen via het overt-the-counter netwerk, om de hogere kosten en wettelijke vereisten voor notering op een beurs te vermijden. De meeste pink sheets zijn laaggeprijsde penny-aandelen. Dit betekent dat ze voor minder dan € 5 per aandeel verhandeld worden. Pink sheets begrijpen Pink sheets hebben hun naam te danken aan de kleur van het papier waarop koersen van aandelen werden gepubliceerd. Tegenwoordig zijn de transacties allemaal elektronisch, maar de naam van het roze papier "pink sheets" leeft voort als een verwijzing naar OTC-aandelen. Zoals eerder genoemd, worden aandelen van pink sheets, ook wel penny-aandelen genoemd. Deze penny-aandelen zijn vaak van wat kleinere bedrijven. Deze bedrijven hoeven de vereiste documentatie niet bij de SEC in te dienen. Wel moet een bedrijf een zogenoemd formulier 211 indienen om op pink sheets vermeld te mogen worden. Met dit formulier wordt toch nog enige informatie verstrekt bij de OTC-nalevingseenheid, maar bedrijven zijn niet verplicht om hun financiële situatie transparant te maken voor investeerders of broker-dealers die hun producten op de markt brengen. Pink sheets zijn daarom in een wat hogere mate vatbaar voor fraude en prijsmanipulatie, dan aandelen op de effectenbeurs, vanwege het gebrek aan financiële informatie die nodig is om te vermelden. Voor- en nadelen van pink sheets Pink sheet lijsten bieden wat kleinere bedrijven de kans om kapitaal aan te kunnen trekken, door aandelen te verkopen aan het publiek. Deze wat kleinere bedrijven verkopen kun aandelen tegen een relatief lage prijs, waardoor het voor elke belegger gemakkelijk is om een aandeel in actie te betalen en daardoor mogelijk een flink rendement te behalen. Ook zijn de transactiekosten van pink sheets meestal lager, omdat ze niet de hoge noteringskosten van groter beurzen in rekening brengen. Pink sheets zijn vatbaar voor prijsmanipulatie en fraude wegens gebrek aan informatie. Ook worden de aandelen dun en zelden verhandeld, waardoor het moeilijk is om te kopen of verkopen wanneer de belegger dat wil. Minder regelgeving leidt tot minder beschikbare publieke informatie. Voordelen: Pink sheets bieden kleine bedrijven toegang tot kapitaalfinanciering Lage aandelenkoersen laten ruimte voor snelle winsten als het bedrijf slaagt Transactiekosten zijn lager omdat bedrijven geen beursnoteringskosten hoeven te betalen Nadelen: Minder regelgeving en eisen kunnen leiden tot onjuiste en verouderde informatie aan de belegger Pink sheets worden dun verhandeld, waardoor het voor een belegger moeilijk is om te kopen of verkopen wanneer hij of zij dat wil Pink sheets aandelen zijn vatbaar voor fraude      

08 Mar 2022 Lees verder

Hypotheek aflossen of beleggen

Veel mensen die wel eens van beleggen hebben gehoord stellen terecht de vraag; moet ik mijn hypotheek aflossen of beleggen?  Bij een financiële meevaller of met gespaard geld kan ervoor worden gekozen, de hypothecaire lening vervroegd af te lossen. Het vervroegd aflossen van een hypothecaire lening is in sommige gevallen een verstandige keuze, maar niet in alle gevallen. Er zijn situaties waarin het verstandiger is het gespaarde geld te investeren, zodat het je uiteindelijk meer oplevert dan wanneer je het zou sparen.       Sparen levert niks op  De keuze tussen een hypothecaire lening aflossen of beleggen gaat je waarschijnlijk in beide gevallen geld opleveren of besparen. Mensen die niks verdienen en niks besparen, zijn de mensen die het geld op een bankrekening laten staan. Het is zeer onwaarschijnlijk dat de spaarrentes de aankomende tien jaar gaan stijgen. Hierdoor levert het geld dat op een spaarrekening staat niks op. Door inflatie wordt het geld zelfs minder waard. Door inflatie zal ook de koopkracht dalen. Het bedrag dat nu op een rekening staat, is over tien jaar een stuk minder waard.  Wetende dat inflatie een negatieve invloed heeft op het kapitaal op een rekening, is het verstandig na te denken over het aflossen van een hypotheek of beleggen.     Hoe werkt een hypothecaire lening? Bij de aankoop van onroerend goed, zoals een woning, kiezen de meeste mensen voor het afsluiten van een lening (een hypotheek). De meeste mensen hebben niet genoeg kapitaal om een huis in één keer te kunnen betalen. Dit is de reden dat mensen vaak de grootste lening van hun leven afsluiten. Na het ondertekenen van de verplichte documenten, is de koper van het huis enkele verplichtingen aangegaan. De koper van het huis moet de verstrekker van de lening een maandelijks bedrag betalen. Dit moet de koper van het huis doen totdat het volledige bedrag is afgelost. De gemiddelde looptijd van een hypothecaire lening is tussen de 20 en 30 jaar.    Het maandelijkse bedrag dat moet worden betaald aan de kapitaalverschaffer bestaat uit twee componenten. Een gedeelte van het bedrag dat betaald wordt, bestaat uit de aflossing. De openstaande schuld neemt maandelijks af met de hoogte van de maandelijkse aflossing. Het tweede component van het maandelijks te betalen bedrag is de rente. Dit is de vergoeding voor het lenen van het geld.    De kapitaalverschaffer loopt altijd risico over het uitgeleende bedrag. Hierdoor moet er door de persoon die het geld leent een vergoeding worden betaald aan de verstrekker van het kapitaal, om het voor de kapitaalverschaffer interessant te maken. De hoogte van de rente kan sterk verschillen. De hoogte van de rente hangt af van de stand van de rentetarieven in de economie op het moment dat de overeenkomst gesloten wordt. Ook de kredietscore van de lenende partij beïnvloedt de hoogte van de rente.      Manier van aflossen Het maandelijks te betalen bedrag bestaat uit twee componenten. De hoogte van dit maandelijkse bedrag kan na verloop van tijd veranderen. Ook de verhouding tussen de aflossing en de rente kan na verloop van tijd veranderen. Dit hangt af van de manier van aflossing. Er zijn twee verschillende manieren waarop kan worden afgelost.    Lineair   Bij een hypothecaire lening waarbij er op een lineaire manier wordt afgelost, loopt de schuld gelijkmatig af. Het bedrag dat wordt betaald aan aflossing, is iedere maand hetzelfde. Dit betekent dat er op het begin maandelijks meer wordt betaald, dan aan het einde van de looptijd. Dit komt doordat de openstaande schuld aan het begin hoger is, dus er moet op het begin meer rente worden betaald.    Annuïteit    De meeste hypothecaire leningen worden op een annuïtaire manier afgelost. Bij deze manier van aflossen wordt er een maandelijks vast bedrag betaald. In de eerste jaren verschilt de verhouding tussen interest en aflossing vergeleken met de laatste jaren. In de eerste jaren wordt er naar verhouding meer rente betaald, in de laatste jaren wordt er naar verhouding meer aflossing betaald. Dit is logisch omdat in de eerste jaren, er nog niet veel is afgelost. Er staat in de eerste jaren een groter bedrag open, hierdoor loopt de kapitaalverschaffer in de eerste jaren meer risico dan in de laatste jaren.    Het verschil tussen de lineaire aflossing en de annuïtaire aflossing, is dat er bij een annuïtaire aflossing voor een langere tijd, er een grotere schuld open staat. In totaliteit wordt er bij een annuïtaire lening meer interest betaald. Klik hier om het aflossingschema van jouw hypothecaire lening zelf te berekenen.      Hypotheek vervroegd aflossen   Om antwoord te geven op de vraag ‘hypotheek aflossen of beleggen’, is het belangrijk dat je begrijpt wat een hypotheek vervroegd aflossen betekend.      Boetevrij aflossen  Of het vervroegd aflossen van een hypothecaire lening een aantrekkelijke optie is, wordt voornamelijk bepaald door de regels die zijn opgesteld bij het afsluiten van de hypothecaire lening. Bij sommige hypothecaire leningen mag slechts tien procent van het geleende kapitaal op jaar basis worden afgelost. De percentages kunnen per hypothecaire lening verschillen. Er zijn ook hypothecaire leningen waar te allen tijde het gehele bedrag in één keer mag worden afgelost. Als er extra kosten komen kijken bij het aflossen van de lening, is het in de meeste gevallen geen goede keuze om vervroegd de lening af te lossen.     Interestvoet  Het spreekt voor zich dat als de interestvoet hoog is, het aantrekkelijker is de lening vervroegd af te lossen. Doordat er in de eerste jaren het grootste gedeelte van de rente betaald wordt, is het vervroegd aflossen van een hypothecaire lening in de meeste gevallen minder aantrekkelijk dan verwacht.   Bij een hypothecaire lening wordt in de eerste 20 jaar vaak al meer dan 80 procent van de totale te betalen rente betaald. Een hypothecaire lening met een looptijd van 30 jaar, volledig aflossen na 20 jaar bespaart je dus niet één derde van de totale rentekosten. In de meeste gevallen wordt er met tien jaar vervroegd de lening aflossen, slechts 20 procent van de totale rentekosten bespaard.    Voorbeeld: je sluit een annuïtaire lening af voor 200.000 euro met een looptijd van 30 jaar en een interestvoet van 3,5 procent. De totale interestkosten zijn hier 123.312 euro. De lening 10 jaar voordat het afloopt aflossen, bespaart je slechts 20.270 euro aan interestkosten. Dan te bedenken dat er na 20 jaar na afsluiting nog 100.000 moet worden afgelost.    Door een lening vervroegd af te lossen, maak je eigenlijk alleen gebruikt van de duurste jaren van de lening. Op het moment dat het lenen van geld goedkoper wordt, trek je het geld uit de lening. Geld lenen kost altijd geld, dus is het niet onverstandig om te doen. Het bespaart hoe dan ook geld. Het geld waarmee de lening wordt afgelost, kan niet voor andere dingen worden gebruikt zoals het investeren.      Voordelen hypotheek aflossen  Mensen kunnen verschillende motieven hebben om hun hypothecaire lening vervroegd af te lossen. Een belangrijk voordeel dat gepaard gaat met het aflossen van de lening, is dat de vaste maandlasten van de persoon dalen. Deze maandlasten dalen doordat er geen aflossing, rentekosten en verplichte overlijdensverzekering meer hoeft te worden betaald.  Er kan ook voor worden gekozen de hypothecaire lening vervroegd af te lossen om vermogensbelasting te ontduiken. Als mensen een grote som geld bezitten, betalen ze hier mogelijk het belastingpercentage uit box 3 over. Het betalen van de hypothecaire lening zorgt ervoor dat er minder belasting betaald hoeft te worden.     Beleggen  Om de vraag ‘hypotheek aflossen of beleggen?’ te kunnen beantwoorden moeten de potentiële besparingen worden afgewogen tegen de potentiële rendementen.    Een belangrijk aspect dat besproken moet worden is het feit dat het vervroegd aflossen van een hypotheek zekerheid biedt. Door het aflossen van een lening hoeven er bepaalde interest kosten niet worden gemaakt. Het investeren van het geld biedt de mogelijkheid tot het maken van een rendement. De soort investering die gedaan wordt bepaald de hoogte van het risico en het rendement. Doorgaans geldt; hoe hoger de risico’s, hoe hoger de potentiële rendementen.    Een rendement van 6,5% netto is reëel op de beurs. Als een hypothecaire lening met een openstaand bedrag van 100.000 euro, tien jaar vroeger wordt afgelost, bespaart dit ongeveer 20.000 aan rentekosten. Als deze 100.000 euro zou worden geïnvesteerd op de markt met een jaarlijks rendement van gemiddeld 6,5% netto gedurende tien jaar, zou dit 87.713,75 euro rendement opleveren.  Dit rendement is aanzienlijk hoger dan de opbrengsten van het vervroegd aflossen van de lening. Dit komt niet alleen door het hogere percentage rendement, samengesteld interest speelt hierbij ook een belangrijke rol bij.    Bij een rendement van 6,5% op jaarbasis, is het een stuk interessanter om het geld te investeren in plaats van vervroegd af te lossen. De keerzijde van de medaille is dat er geen garantie is op deze rendementen. Er kan wel worden gekozen voor een lager risico. Dat gaat wel gepaard met minder hoge rendementen.      Nadelen beleggen in plaats van aflossen   Rendementen behalen op de markt is de afgelopen tijd niet moeilijk geweest. Toch bestaat er een kans dat er geen rendement behaald wordt. Op de markt kan er ook verlies gemaakt worden. Het zou extra vervelend zijn voor een persoon die verlies maakt op de markt, en tegelijkertijd ook nog de rentekosten van zijn hypothecaire lening moet betalen. Er moet alleen geld geïnvesteerd worden dat gemist kan worden.   Vergroot de kans om rendement te maken op de beurs en bereid jezelf goed voor.              

08 Dec 2021 Lees verder

Kennispartners